Strona wykorzystuje pliki cookies, jeśli wyrażasz zgodę na używanie cookies, zostaną one zapisane w pamięci twojej przeglądarki. W przypadku nie wyrażenia zgody nie jesteśmy w stanie zagwarantować pełnej funkcjonalności strony!
  1. Skip to Menu
  2. Skip to Content
  3. Skip to Footer

Aktualności

PARAFIALNA STACJA OPIEKI MEDYCZNEJ „TOTUS TUUS” przy Rzymskokatolickiej Parafii św. Jana Pawła II w Nowym Targu
NABOŻEŃSTWO KU CZCI ŚW. JAN PAWŁA II z ucałowaniem relikwii Świętego III czwartek miesiąca na zakończenie czwartkowej adoracji, godz. 17.30 18.00 – Msza Św. ku czci św. Jana Pawła II
NABOŻEŃSTWO KU CZCI ŚW. OJCA PIO z ucałowaniem relikwii Świętego IV czwartek miesiąca na zakończenie czwartkowej adoracji, godz. 17.30 18.00 – Msza Św. ku czci św. Ojca Pio

Stacja opieki

stacja-opiekiPARAFIALNA STACJA OPIEKI MEDYCZNEJ „TOTUS TUUS” przy Rzymskokatolickiej Parafii św. Jana Pawła II w Nowym Targuul. Szaflarska 160 e-mail:   stacjaopieki@o2.pl  od poniedziałku do piątku od 9.00 do 18.00 Grota Solna czynna od poniedziałku do...
  • Msze Św. i Nabożeństwa

    NIEDZIELE I UROCZYSTOŚCI 7.00, 10.00, 11.30 i 18.00 (VII i VIII godz. 19.00) ŚWIĘTA W DNI PRACUJĄCE 7.00, 10.00 i 18.00 (VII i VIII godz. 19.00) DNI POWSZEDNIE 6.30 i 18.00 (VII i VIII godz. 19.00) ...

    Czytaj więcej...

  • Kancelaria

    Czynna WTORKI, PIĄTKI, SOBOTY - rano, zaraz po Mszy Św. (ok. 7.00) ŚRODY - 18.40 - 19.30 (VII i VIII 19.40 - 20.30) W Uroczystości, Święta i pierwsze piątki kancelaria nieczynna !!! Sprawy pilne...

    Czytaj więcej...

SAN GIOVANNI ROTONDO

SAN GIOVANNI ROTONDO

 

POŁOŻENIE

Miasteczko San Giovanni Rotondo leży w łańcuchu gór na południowej stronie Gargano około 500 m n.p.m. u podnóża góry Castellano, na której w bardzo odległych czasach został zbudowany zamek Pirgiano.

Jego topograficzne położenie podobne do szwajcarskiego krajobrazu, piękną i czarującą panoramą urzeka turystów, pielgrzymów i wszystkich, którzy przybywają tu po raz pierwszy.

Ku północy, góry pokryte zielenią drzew, krzewów i aromatycznych ziół, tworzą cudowne tło dla miasta, które leży na łagodnym zrębie. Na linii horyzontu od wschodu do zachodu rozciągają się pobliskie góry; na południe prawie jednolite wzniesienie niższych wzgórz.

Z centrum miasta natomiast, gdzie wzgórze stopniowo wznosi się ku wyższej części, na zboczu góry, rozciąga się szeroka panorama ku równinom Tavoliere i Murgi w Bari, ku górom Vulture i tym w Irpina i Molise. Z klasztoru Kapucynów cieszy oko wspaniały widok Zatoki Manfredońskiej i Adriatyku

HISTORIA

Początki San Giovanni Rotondo, tak jak wszystkich innych miast i miasteczek Daunia i Gargano, sięgają 1270 r. p.n.e., kiedy Diomede, król Etolii w Grecji, wylądował ze swoją armią w Apuglia i zajął ją. APUGLIA(Apulia - orientalna nazwa Apulah) znaczy: mgła, słaba widoczność, mgiełka. To z bagien i moczarów, które były utrapieniem obszaru Puglia, zanim przeprowadzono osuszanie terenu i z kilku małych rzek leniwie płynących, wydziela się mgła, która rozprzestrzenia się na równiny Tavoliere.

Latem wytwarza ona duszące ciepło i ciężką, nie do zniesienia wilgotność, która zmusza ludzi do opuszczania miast i miasteczek, aby szukać świeżego powietrza na rozległych okolicznych polach lub nad morzem.

Gargano jest górą, która wchodzi do Adriatyku i jest częścią Apuglii. Z przeprowadzonych badań wynika, że nazwa Gargano pochodzi od greckiego słowa Gargara lub Gargaros, które ma kilka znaczeń: odbicie, odgłos, dudnienie, wrzawa, pomrukiwanie. Geofizycznie Gargano jest bogate w głębokie doliny, wąwozy, podziemne jaskinie ciągnące się kilometrami, wzgórza i ściany skalne, które pomnażają echo głosów ludzi i zwierząt, echo łagodnych zefirków i przeszywający gwizd silnych, gwałtownych wiatrów.

Pierwsze ślady osadnictwa sięgają epoki neolitu; w epoce żelaza przebywały na tych terenach plemiona Ilirów, przodków ludów zwanych później przez Greków Daunami. Brak wiarygodnych źródeł do historii powstania S. Giovanni Rotondo. Według tradycji, pierwszymi założycielami osady byli Grecy przybyli do Apulii wraz z Diomedesem. To logiczne, że Diomedes i jego armia zmęczeni skwarem i wilgotnością równin Tavoliere, odczuwali potrzebę wspinaczki na Gargano, aby oddychać świeżym, czystym powietrzem. Diomedes ze swoimi ludźmi zapoczątkował powstawanie miast i miasteczek na tych rozległych równinach, aby utwierdzić swoje posiadanie tych ziem. Zadbał o budowę fortyfikacji w tych tak bardzo odległych miejscach, by mieć lepszą kontrolę nad swoimi wrogami.

W IV - III w. p.n.e. wioska została zromanizowana, a po stronie wschodniej wybudowano okrągłą świątynię poświęconą początkowo Apollinowi, potem Weście, a następnie Janusowi, zwaną "Rotonda" ze względu na okrągłą formę. W wyniku prac wykopaliskowych odkryte zostały pochodzące z tamtego okresu groby. Kiedy mieszkańcy tych okolic nawrócili się na chrześcijaństwo, świątynia została zburzona, a na jej miejscu wzniesiono kościół pod wezwaniem św. Jana Chrzciciela.

W epoce Normanów i Sztaufów cesarz Fryderyk II ufortyfikował wioskę otaczając ją murami i wieżami (było ich w sumie piętnaście), która przekształciła się w fortecę nie do zdobycia.

Miasteczko przybrało wygląd zamku. Przybywający z TavolieredellePuglie pielgrzymi, którzy udawali się do Monte Sant'Angelo, aby odwiedzić grotę, w której ukazał się Michał Archanioł, szli szlakiem Via Sacra Langobardorum. Po postojach w sanktuariach Matki Bożej w Stignano i św. Mateusza w San Marco in Lamis, prawie zawsze zatrzymywali się w San Giovanni Rotondo.

W San Giovanni Rotondo pozostawił swój ślad również św. Franciszek z Asyżu w 1222 roku, w drodze powrotnej ze świętej Jaskini Michała Archanioła. Został zbudowany tam klasztor franciszkanów przy via Michele D'Apolito, róg via Pietro Giannone. Ruiny klasztoru znikły po roku 1700.

ZAMEK PIRIGIANO

Wybrał góry Gargano jako miejsce odpowiednie do obserwacji wroga z dużych odległości, przysposobił je do obrony; zbudował zamki, wieże i fortece, a wraz z nimi zamek Pirgiano, którego nazwa pochodzi z języka greckiego: Pirgos - mały zamek i JanoGiano - bożek czczony na całym obszarze Gargano.

Lata mijały, wokół zamku wyrosło się kilka wiosek i w 280 r. p.n.e. powstało miasto, zamieszkałe przez potomków Pirgiani. Ludzie miasta, usytuowanego na skałach góry żyli skromnie i ubogo z powodu braku żyznej gleby i wody. Utrzymywali się z wypasania owiec. Mieszkańcy, którzy pragnęli poprawy swoich warunków życia byli zmuszeni do zejścia na równinę, gdzie znajdowała się ziemia do uprawy, obfitość wody, możliwość znalezienia pracy. Codzienne schodzenie do pracy i wieczorne powroty na górę byty bardzo męczące i wymagały wielkiego wysikku.

W X w. mieszkańcy Pirgiano przenieśli się na równinę i zaczęli budować nowe miasto u podnóża góry Castellano. Ostatecznie opuścili zamek i wioski, które w ciągu wieków zostaly całkowicie zniszczone.

DLACZEGO MIASTO SAN GIOVANNI ROTONDO?

Pirgiani, mieszkańcy nowego miasta, podlegali terytorialnie i sądowniczo opactwu San Giovanni in Lamis, byli w kontakcie z benedyktynami - chrześcijanami, zaniechali więc kultu bóstw i przyjęli wiarę w Jezusa Chrystusa.

Jako opiekuna wybrali św. Jana Chrzciciela, któremu poświęcili świątynię Giano, zbudowaną przez przodków i nadal stojącą w zachodniej części miasta, dostępną dla ludzi. Od tej świątyni, która była okrągła, miasto przyjęto nazwę San Giovanni Rotondo.

SŁAWA GARGANO

Gargano zasłynęło w V w. p.n.e., kiedy trzykrotnie w 490, 492 i 493 r. św. Michał Archanioł ukazał się w grocie góry Monte Sant'Agelo wznoszącej się nad miastem Siponto, na szczycie której rozciąga się miasto.

W owym czasie papieżem Kościoła katolickiego był Gelzy I, a biskupem Siponito, św. Lorenzo Maiorano, obydwaj uznali i potwierdzili ukazania się św. Michała Archanioła.

Wiadomość rozeszła się po chrześcijańskim świecie, wierni kościoła rzymskokatolickiego, wschodniego i północnego zaczęli tam przybywać.

Wielu było Longobardczyków i Normanów, którzy znajdowali schronienie w klasztorach, przytułkach rozmieszczonych wzdłuż świętej doliny rozciągającej się od Santa Maria di Stignano do stoków Monte Sant'Angelo.

SŁAWNI PIELGRZYMI

Papieże, biskupi, imperatorzy, królowie, książęta i wielu świętych wśród nich:

św. Lorenzo Maiorano, św. Bernard, św. Anselmo, św. Bridget, św. Franciszek z Asyżu, św. Camillus de Lellis, św. Alphonso, św. Gerardo Maiella i Ojciec Pio z Pietrelciny odwiedzili i przysporzyli znaczenia i świętości sanktuarium św. Michała Archanioła. Ojciec Pio, bardzo oddany św. Michałowi, popierał i rozpowszechniał nabożeństwo do niego, zachęcając i kierując tysiące swoich duchowych dzieci i wiernych do Świętej Groty, aby otrzymali od św. Michała Archanioła ochronę i pomoc w pokusie i w walce z diabelskimi duchami.

Wizytę św. Franciszka z Asyżu w sanktuarium św. Michała Archanioła datuje się na około 1216 r. Tradycja przekazuje, że w czasie gdy szedł Świętą Doliną ze swoimi towarzyszami, zatrzymał się przed miastem San Giovanni Rotondo, dla którego błagał Pana Boga o łaski i błogosławieństwa. Pragnął, by zakiełkowało tam ziarno jego duchowości i zakonu, pomyślał więc o założeniu małego klasztoru, który wkrótce został zbudowany i zamieszkały przez jego braci zakonników przez kilka wieków. Ponieważ z biegiem czasu klasztor zniszczał i był bliski zawaleniu, zarząd miasta w 1470 r. zbudował nowy klasztor, do którego został dołączony mały kościół poświęcony św. Franciszkowi.

Ten klasztor był zamieszkiwany przez braci mniejszych konwentualnych do 1700 r. W tym to roku został rozebrany i zbudowany większy i wygodniejszy za sprawą gorliwego zakonnika z tego samego miasta, ojca Giambattista Lisa. W 1810 r., z powodu likwidacji zakonów, bracia opuścili klasztor, który został przeznaczony na ratusz miejski. Do 1860 r. w kościele św. Franciszka odprawiano nabożeństwa, a następnie przemieniono to miejsce modlitwy i świętości w więzienie dla zbrodniarzy.

KLASZTOR KAPUCYNÓW

Klasztor Kapucynów, w którym żył i pracował Brat z Pietrelciny pozostaje nieco oddalony od zabudowań.

W klasztorze znajduje się cela nr 5, którą Brat zajmował od chwili przybycia do S. Giovanni Rotondo do roku 1968. Jest w niej łóżko, Krucyfiks, skrzynia na bieliznę, szafka nocna, biurko, dwa krzesła i przymocowana do ściany półka z książkami. Celi nie można zwiedzać, ponieważ znajduje się w części objętej klauzurą. Naprzeciw usytuowana jest mała kapliczka z figurą Maryi Dziewicy umieszczoną w niszy; w kaplicy tej Ojciec Pio odprawiał mszę w okresie odosobnienia od 11 czerwca 1931 r. do 15 lipca 1933 r.; msza trwała około trzech godzin.

Budowę rozpoczęto w 1538 r. dzięki staraniom mieszkańców i na ich koszt oraz za zgodą arcybiskupa Siponto, kardynała Jana Marii z Monte S. Sabino, późniejszego papieża Juliusza III. Teren wraz z wiejskim domem i studnią został przekazany w darze przez Orazio Antonio Landiego. W 1540 r., bracia objęli jego posiadanie dając świadectwo Bogu świętobliwym życiem i otrzymując w zamian Jego opiekę.28 lipca 1916 roku do klasztoru przybywa Ojciec Pio z Pietrelciny. Od tego momentu dzieje klasztoru będą splatać się z postacią błogosławionego Ojca.

SANKTUARIUM MATKI BOŻEJ ŁASKAWEJ

Składa się na nie stary kościółek i nowa bazylika. Oba obiekty poświęcone są Matce Bożej Łaskawej.

Stary kościółek: W 1540 rozpoczęto budowę.5 lipca 1676 r. kościółek został konsekrowany i oddany opiece Matki Bożej Łaskawej.

Nowa bazylika: Wzniesiona została wg projektu architekta Giuseppe Gentile z Boiano (Campobasso). Budowę rozpoczęto 2 lipca 1956.1 lipca 1959 nastąpiło poświęcenie przez biskupa Foggi, Paolo Cartę. 2 lipca 1959 kardynał Federico Tedeschini dokonał koronacji obrazu Matki Bożej Łaskawej.

Po wyjściu z sanktuarium, z lewej strony można wejść na Via Crucis. Prace nad budową tej obszernej Drogi Krzyżowej rozpoczęły się w maju 1968 r., niedługo przed śmiercią Ojca Pio.

DOM ULGI W CIERPIENIU

W 1925 roku Ojciec Pio zapragnął takiego domu, gdyż chciał, aby mieszkańcy S. Giovanni Rotondo mogli leczyć chorych we własnym szpitalu.

Dzięki hojnym datkom udało mu się przekształcić były klasztor w mały Szpital Miejski św. Franciszka, o dwóch salach z odpowiednim wyposażeniem i dwudziestoma łóżkami. W 1938 roku trzęsienie ziemi powaliło budynek. Wówczas Ojciec Pio wpadł na pomysł, aby wybudować klinikę blisko klasztoru.

Budowę rozpoczęto w maju 1947 r.; z całego świata napływały ofiary na budowę kliniki, która została otwarta 5 maja 1956 r.. Ojciec Pio nazwał ją Domem Ulgi w Cierpieniu i jest ona najbardziej wymownym świadectwem jego dzieła.

Obecnie Dom Ulgi w Cierpieniu stał się prawdziwym ośrodkiem szpitalnym: liczba łóżek od początkowych dwudziestu wzrosła do prawie tysiąca dwustu.

Galeria

  • image
  • image
  • image
  • image
  • image
  • image
Previous Next

Święta, wydarzenia